Bedia Çaka
Öğretmen
Yazarın Tüm İçerikleri
KİRKİT (Bedia Çaka)
“Tezgahın dikey ipleri olan çözgüler babaannemin yoksul hayatının sınırlarını çiziyor, kirkit o sınırların içinde varoluşunu ilmek ilmek inşa ediyordu. Kirkitler ipleri topluyordu, babaannem ise hayatı. Hayatın getirdiği tüm belirsizlikleri ve acıları tıpkı kirkit gibi sabırla ve kararlılıkla vurarak düzene oturtmaya çalışıyordu. Babaannemin de tıpkı diğer kadınlar gibi kaderi çoğu zaman bu çözülmeye hazır iplere benziyordu.”
YOLUN HİKAYESİ (Bedia Çaka)
"Şeritsiz yolun yolcusu oldum her zaman. Sınırları ve şeritleri sevmedim. İstedim ki yola çıkanlara mihman olayım; şeritsiz ve sınırsız. Bugün ise kendimle yüzleşmenin, sessiz itiraflarımın, kırılmalarımın, sitemlerimin, var oluşlarımın, yok oluşlarımın fay hatlarını döşemek için çıkmam gereken bir yol hikâyesinin ana karakteriyim. Dikiz aynasından yansıyan o yüz, geride bırakılan yolun ardından gelen yeni yol hikâyesinin serimidir. Saçlarını yola, duygularını şairlere kurban etmiş bir kadının yazdığı bu hikâye, aslında bir kaçıştan ziyade bir kendine varış hikâyesidir."
Kapının Eşiği (Bedia Çaka)
"O kırık tokmak, sadece o eski ahşap kapının değil, benim de kendi içimde kimseye duyuramadığım, eşikte kalmış seslerimin bir acı çığlığı olabilir mi? Hayatım boyunca geçtiğim kapıların iniltisi, eski tokmakların topyekûn ayağa kalkmış sesinin ulağı mı bu tokmak? Bir kadın olarak kaç kez içimdeki o en derin, en acı sesi; kadınların, çocukların, ağaçların, kuşların dünyaya duyurmak istediğim sesleri mi? O eski ahşap kapının tokmağında birleşen seslerin isyanı mı? Kapıları çalmaktan yorulan ellerimizin, yaralı yüreklerimizin "Yeter artık!" çığlığı mı?"