"Sosyalizm" Kategorisi
TERENNÜM EDİLEN DİZELERİYLE YAŞIYOR NÂZIM USTA (TEMEL DEMİRER)
“Onlar ümidin düşmanıdır sevgilim/ Akarsuyun/ Meyve vereceği ağacın/ Serpilen hayatın düşmanı/ Çünkü ölüm vuruş damgasını alınlarına/ -çürüyen diş, dökülen et-/ bir daha dönmemek üzere yıkılıp gidecekler/ ve elbette sevgilim, elbet/dolaşacak elini bırakacak sallaya sallaya/dolaşacaktır en şanlı elbisesiyle; işçi tulumuyla/ bu güzelim memlekette hürriyet” derdi. Şiirin devrimcisi, militanıydı.
KÜRD TOPLUMSAL FORMASYONUNUN PARÇALI GELİŞİMİ TARİHSEL BÖLÜNME, SINIFSAL FARKLILAŞMA VE ULUSAL BİRLİK SORUNU ÜZERİNE MARKSİST BİR İNCELEME (Haydar Avşar)
Kürd toplumsal alanının parçalı yapısı, tarihsel bölünme ile başlayan ve eşitsiz kapitalist gelişme, feodal kalıntılar, emperyalist müdahaleler ve sınıfsal farklılaşmalarla sürekli yeniden üretilen bir toplumsal formasyonun ürünüdür. Bu nedenle ulusal birlik sorunu, ideolojik bir çağrı değil, tarihsel-sınıfsal bir yapı sorunudur.
![56. SENE-İ DEVRİYESİNDE 15-16 HAZİRAN VE BUGÜN(ÜMÜZ)[*] SİBEL ÖZBUDUN-TEMEL DEMİRER](/media/koseyazisi_gorselleri/sb.jpg)
56. SENE-İ DEVRİYESİNDE 15-16 HAZİRAN VE BUGÜN(ÜMÜZ)[*] SİBEL ÖZBUDUN-TEMEL DEMİRER
Yazar: Sibel Özbudun
ONTOLOJİK KOPUŞUN TARİHSEL KÖKENLERİ VE İNSANIN BÖLÜNMÜŞLÜĞÜ (Haydar Avşar)
İnsanın doğadan kopuşu, soyut bir metafizik ayrım değil, tarihsel-toplumsal üretim süreçlerinin evrimiyle ortaya çıkan somut bir olgudur. İlkel topluluklarda insan ve doğa arasında katı bir sınır yoktu; doğa canlı, hareketli ve kendi başına bir varlık olarak görülüyordu. İnsan ile doğa arasındaki ilişki karşılıklı bir uyum ve ortak varoluş temelindeydi. Ancak üretim araçlarının belirli ellerde yoğunlaşması, tarımsal ve hayvansal üretimin gelişimiyle birlikte, doğa artık bir nesne olarak algılanmaya başladı. Bu dönemde insanın doğayla bütünlüğü yerini, doğa üzerinde tasarruf hakkı iddiasına bıraktı. Böylece ontolojik kopuş, insanın kendi içsel bütünlüğünden uzaklaşmasıyla eşzamanlı olarak gerçekleşti.
V. İ. Lenin ile Rosa Luxemburg Arasındaki Polemikten Devrimci Dersler (3) (Ahmet Daşkapan)
Bu nedenle bu makalenin temel sonucu şudur. Tarih, hem Lenin’in hem Luxemburg’un esaslı noktalarda haklı olduğunu göstermiştir. Lenin, örgütlenmenin, stratejik bütünlüğün ve toplumsal güç inşasının zorunluluğunda haklıydı. Luxemburg, demokratik denetim olmadan örgütlenmenin bürokratik bir egemenliğe dönüşebileceği uyarısında haklıydı.
V. İ. Lenin ile Rosa Luxemburg Arasındaki Polemikten Devrimci Dersler (2) (Ahmet Daşkapan)
Nihai sosyalist geçiş, ancak daha öncesinde geniş bir demokratik toplumsal güç inşası varsa kalıcı olabilir. Böyle bir temel olmazsa her sosyalist girişim şu risklere açık kalır. Bürokratik ikame, teknokratik yabancılaşma, siyasi izolasyon ve karşı devrimci destabilizasyon. Bu nedenle sosyalist geçişten önceki evre, ikincil bir “hazırlık dönemi” değil, geleceğin sosyalizminin demokratik içeriğinin şimdiden somutlaştığı belirleyici bir tarihsel evredir.