Haydar Avşar
Yazarın Tüm İçerikleri
Mekânın ve Tarihin Sömürgeleştirilmesi (Haydar Avşar)
Harita ve tarih çoğu zaman nötr bilgi araçları olarak görülse de, gerçekte iktidarın mekânı ve zamanı düzenleme biçimleridir. Gerardus Mercator projeksiyonu dünyayı ölçülebilir bir yüzeye indirgerken, doğrusal tarih anlayışı geçmişi tek bir merkeze bağlar. Bu makale, kartografya ve tarih yazımının nasıl birlikte işleyerek küresel hiyerarşiler ürettiğini ve bazı coğrafyaları hem mekânda hem zamanda görünmez kıldığını tartışır.
Siyonizmin Ontolojik Paradoksu: Antisemitik Bir Projenin Tahliye Aygıtı Olarak İşlevi (Haydar Avşar)
Siyonizm, yalnızca bir “kurtuluş” ideolojisi değil; antisemitizmin ürettiği dışlama ve korkuyu tersyüz ederek kendi varlık gerekçesine dönüştüren tarihsel bir projedir. Avrupa’daki Yahudi devrimci potansiyelini tasfiye eden bu süreç, Ortadoğu’da emperyalizmin ileri karakolu niteliğinde bir garnizon devlet inşasına evrilmiştir. Güvenlik vaadiyle kurulan yapı, bugün hem bölge halklarını hem de Yahudi toplumunu süreklileşmiş bir çatışma ve izolasyon döngüsüne mahkûm etmektedir.
LİBERAL JARGONUN REDDİ VE EZİLENLERİN ÖZNELLİĞİ: KÜRESEL SOLUN STRATEJİK KRİZİ (Haydar Avşar)
Liberal söylemin sınırları, sol hareketlerin krizini nasıl derinleştiriyor? İran, İsrail ve ABD örnekleri üzerinden sınıfsal kopuşun tarihsel analizi
YOLUN ONTOLOJİSİ VE MODERN TANINMA REJİMİ: ALEVİLİKTE KİMLİK, SINIR VE ÖZERKLİK (Haydar Avşar)
Alevilik bir kimlik değil, ontolojik bir varoluş biçimidir. Modern tanınma rejimi toplulukları kategorilere indirger, sabitler ve temsil talep eder; oysa yol ontolojisi süreçsel, ilişkisel ve rıza temellidir. Tanınma hukuki görünürlük sağlasa da ontolojik alanı daraltabilir. Özerklik, alan ayrımı ve ontolojik süreklilik, kimliği araç olarak korumanın temel stratejisidir.
KAİSARİANİ VE DEVLET ŞİDDETİNİN SÜREKLİLİĞİ (Haydar Avşar)
1 Mayıs 1944’te Kaisariani’de 200 komünistin infazı, yalnızca Nazi işgalinin misillemesi değil; Ioannis Metaxas döneminden işgal ve iç savaş sürecine uzanan anti-komünist devlet şiddetinin sınıfsal ve ideolojik sürekliliğini gösteren, devrimci öznenin ölüm anında dahi tarihsel bilinçle kurulduğunu ortaya koyan siyasal bir tasfiye, kolektif hafızada direnişin kalıcı sembolüdür.
Devletin Ontolojik Eleştirisi ve Komünal Olanın İmkânı (Haydar Avşar)
Bu makale, modern siyasetin temel kategorileri olan devlet, demokrasi, temsil ve egemenlik kavramlarını ontolojik bir düzlemde eleştirerek komünü bir yönetim modeli değil, iktidarsız bir ilişki biçimi olarak yeniden düşünmeyi amaçlamaktadır; bu bağlamda. Çalışma, “geçiş devleti” fikrinin yapısal olarak neden yabancılaştırıcı olduğunu tartışmakta; devletsiz zor, savunma, suç–ceza ve örgütlenme sorunlarını komün merkezli bir perspektifle ele almaktadır. Komün–parti–federasyon ilişkisi, ikameye ve merkezileşmeye düşmeden genellik üretmenin imkânı olarak tartışılmakta; Alevi ontolojisi ise bu tartışmaya evrenselleştirilebilir bir ontolojik zemin olarak dâhil edilmektedir. Makale, sonuç olarak bir program önermekten ziyade, modern siyasetin sınırına işaret eden bir eşik tartışması sunmaktadır.